اعتمادی که پا نگرفته پرپر شد!

منهای این پرسش که آیا زمان این ارتباط فرا رسیده بود یا نه و یا اصل مذاکره و گفتگو باید انجام شود یا خیر؟ به ماهیت و خوی آمریکاییها و دولتمردانش میپردازیم ؛ در این یادداشت به چند نکته باید توجه کنیم:

1 - رهبر انقلاب اسلامی پیش از این به‌صراحت فرمودند که با مذاکره با آمریکا مخالفتی ندارند اما به آن بدبین هستند.

 مهمترین نکته‌ای که اکنون باید در نظر داشت این است که این بدبینی همچنان به عمیق‌ترین وجه ممکن به جای خود باقی است. ایران و آمریکا با هم تماس گرفته‌اند اما این تماس، تماس دو دشمن است. یک نشست یا یک مذاکره تلفنی هیچ دشمنی را تبدیل به دوست نمی‌کند.

 همه‌چیز در عمل روشن خواهد شد. باید دید آمریکایی‌ها چه می‌دهند و به‌ازای آن چه می‌خواهند. تعدیل خط قرمز تماس با آمریکا نباید کسی را به این توهم بیندازد که خط قرمزهای هسته‌ای ایران هم کمرنگ شده است . نه مذاکره دشمنی را به دوستی بدل می‌کند و نه حرف می‌تواند جای عمل را بگیرد.


2 –
فراموش نکنیم که یک‌زمانی نفس نامه‌نگاری متقابل یا شکل نوین آن ارتباط تلفنی یک تابو و نشانه‌ای از رابطه و یا شاید نوعی سازش و مصالحه به‌معنای رایجش بود.

 به طور مثال واکنش امام(ره) در برابر نامه کارتر، رئیس‌جمهور وقت آمریکا بود اما ممکن است گفته شود، نه ارتباط تلفنی و نه مذاکره، هیچ‌کدام بیانگر رابطه نیستند. پس کماکان ما قائل به برقراری رابطه با آمریکا نیستیم و همانند امام راحل(ره) معتقدیم تا مادامی که این رابطه مبتنی بر رابطه گرگ و میش است، نباید از برقراری رابطه دم زد اما اگر مذاکره و ارتباط تلفنی و این‌گونه تماس‌ها نمایی از رابطه باشند، ظاهراً ما شرط امام را فراموش کرده‌ایم، چون این رابطه تعدیل که نشده، تشدید هم شده است.

 

آمریکا با عمق و گستره تحریم‌های ظالمانه و ناروای خود در مقایسه با زمان امام گرگ‌تر شده است، هرچند که ما بحمدالله میش‌تر نشده‌ایم.

3 - رئیس دولت آمریکا دوشنبه‌شب به وقت تهران در دیدار با نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در خصوص مساله هسته‌ای ایران و مذاکرات پیش‌رو ابراز داشت: «با چشمانی باز وارد مذاکره شده‌ایم. هیچ گزینه‌ای از جمله گزینه نظامی را از روی میز برنداشته‌ایم.» رئیس‌جمهور آمریکا در ادامه سخن‌پراکنی خود اضافه کرد که "در موضوع ایران، با مقامات اسرائیلی رایزنی مداوم خواهد کرد. وی افزود تا زمانی که طرف ایرانی گام عملی‌ برندارد، آمریکا نیز اقدامی صورت نخواهد داد.

 

چنین ادبیاتی از سوی رئیس‌جمهور ایالات متحده ناآشنا نیست. بالعکس آنچه ناآشنا بود سخنان وی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و برخی اقدامات وی بود که به نظر می‌رسید قدری آشتی‌جویانه است اما با این حال هنوز چند روز از آن فضا دور نشده‌ایم که اوباما بار دیگر از گزینه نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران سخن می‌گوید، آن هم در دیدار با رئیس کابینه رژیمی که دارای دست‌کم 200 کلاهک هسته‌ای است و دستش به خون ملت‌های منطقه آلوده است.

 

رئیس‌جمهور آمریکا که سخت محافظه‌کار به‌نظر می‌رسد؛ از یک‌سو می‌خواهد به توافقی دیپلماتیک با ایران دست پیدا کند و از سوی دیگر به دنبال کاهش انتقادات صهیونیست‌هاست و از همین رو به تناقض‌گویی دچار شده است.

4 – اما ایراد دیگر به رسانه های داخلی اما همنوا با غرب است جا داشت خطوط خبری- تحلیلی این رسانه‌ها و شبکه‌ها تجزیه و تحلیل و بررسی می‌شد تا ماهیت فریبکارانه و رویکرد خصمانه و غیرقابل اعتماد حریف بهتر و روشن‌تر برملا می‌شد.

 اما علی‌رغم اهمیت مباحث یاد شده یک نکته اصلی و لایتغیر در این میان وجود دارد و آن رسالت و ماموریت حریف است که اولاً؛ از اصول خود کوتاه نخواهد آمد و ثانیاً؛ آن اصول با اصول جمهوری اسلامی همخوانی ندارد و مواجهه ایران با دشمنی به نام آمریکا به ماهیت طرفین برمی‌گردد و یک چالش ماهوی میان دو طرف وجود دارد و طبیعی است که این رویارویی به پایان نمی‌رسد مگر اینکه یک طرف، تغییر ماهیت بدهد.

 بنابراین از دشمن، انتظاری جز دشمنی نیست و کاملا عادی است اگر رسانه‌های حریف انواع و اقسام سناریوهای پیچیده و چند لایه را به صحنه آورند تا از فضای موجود امتیازی کسب کنند و یا تلاش نمایند بر ذهن مسئولان و افکار عمومی کشورمان نفوذ کرده و آنچه از قبل اراده کرده و نقشه کشیده‌اند در پایان کار برداشت کنند.

 

5 – در پایان باید به جمله کلیدی وزیر امور خارجه آمریکا اشاره کرد ، جان کری اخیرا در مصاحبه با سی‌بی‌اس می‌گوید: «تا زمانی که روندی قابل رسیدگی، مشخص و شفاف آغاز نشود آمریکا موضوع لغو تحریم‌ها علیه ایران را حتی مورد بررسی هم قرار نخواهد داد.» یعنی اگر گام اول آمریکا برای اثبات حسن‌نیت لغو تحریم‌های ضد ایرانی است این موضوع از سوی وزیرخارجه آمریکا با شروط و ادعاهای زیاده‌خواهانه به چالش کشیده می‌شود.

هیچکس به اندازه حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری روحیه و هویت استکبار را نشناخته است وقتی که حضرت امام (ره) آمریکا را شیطان بزرگ میداند و رهبری نیز به دولتمردان آن به شدت بی اعتماد و بدبین است، نفس مذاکره دو به دو با بزرگان آن کشور را نمیتوان به هیچ وجه توجیه کرد.

/ 0 نظر / 9 بازدید